Historiek
In 1807 openen enkele ‘religieuzen’ van ”la société du Sacré-Cœur de Jésus d’Amiens” een huis in Gent op vraag van Mgr Maurice de Broglie, bisschop van Gent. Het is de oude Abdij van de cisterciënzerzusters die gevlucht zijn omwille van de Franse Revolutie.
Vanaf het begin beoogt het Instituut de vorming onderwijs voor meisjes.
Agnes Verhelle, geboren te Brugge, treedt in te Doornzele (Gent) in 1815 en krijgt de naam van Dame Agathe. Dame Antoinette de Peneranda, ook Bruggelinge, is er de overste. Na de nederlaag van Napoleon breekt ze met het moederklooster in Amiens.
Ze weigert echter ook zich te onderwerpen aan de bisschop en aan de regering van Willem van Oranje waardoor de Congregatie ontbonden wordt in 1822.
Het is zo dat Dame Agathe met de hulp van het bisdom de nieuwe constituties poogt aan te passen geïnspireerd door die van de Jezuïeten. Ze onderwerpt zich aan Willem van Oranje en mag het Instituut terug beginnen te Doornzele in 1823.
Op 25 maart 1823 neemt zij samen met enkele getrouwe medezusters intrek in het klooster van Doornzele.
De leuze “Gaudere et bene Facere”- “zich verheugen en goed doen”, (gevonden op de zoldering van de kloostergang van de abdij) wordt tenslotte de leuze van de Congregatie. Haar doel is: “onszelf opofferen en ons helemaal toewijden aan de jeugd … overal waar wij kunnen samenwerken voor de verspreiding van de glorie van God. Dat blijft voor eens en voor al ons enig doel en het diepste verlangen van ons hart”. “Onze vurige wens is ons te vermenigvuldigen en uit te breiden in de mate dat de gevaren voor de jeugd toenemen en zij blootgesteld wordt aan de verdere ontwikkeling van de goddeloosheid”. (Verzoekschrift van M. Agathe)
Vandaag, 200 jaar later, zijn onze religieuzen nog aanwezig in enkele huizen in onze Europese provincie: België, en Engeland: ze zijn nog een aanwezigheid en hulp in Brugge, Liège, Flône (bij Amay), Verviers en Sherborne (U.K.).
Maar de Congregatie heeft zich, op vraag van de Kerk, uitgebreid over de grenzen heen.
Honderden jongeren hebben de roep van de Heer gevolgd.
Zo openden zij scholen in verschillende provincies in Brazilië en in Afrika: in RDC, Rwanda, Togo en Uganda.
”Terug naar onze bronnen” maakt ons ook meer en meer bewust van de geest van onze stichteres: we zijn allen missionaris hier of verder …